Bođoši

Tokom druge polovine XIX veka somborske gradske vlasti posvetile su veću pažnju pejzažnom uređenju grada, a uz drvorede dudova po ulicama periferije, na središnjim gradskim ulicama, osim na Glavnoj, bili su posađeni platani. Sedamdesetih godina XIX veka Sombor ima Odbor za ulepšavanje grada, koji vodi računa o ozelenjavanju i čuvanju posađenih sadnica i već formiranih drva. U ovo vreme nastaju i prvi gradski parkovi, pa je na mestu nekadašnjeg gradskog vašarišta, ispred zdanja Županije, posađen skromni park, koji je imao i staklenu baštu (na njegovom mestu će 1898. g. biti posađen današnji park), a kada je 1869. g. sagrađena železnička stanica, pored nje je, sledeće godine, uređen i velik park sa mnogobrojnim i raznovrsnim drvećem. Najveća akcija ozelenjavanja grada dogodila se na samom kraju XIX stoleća, kada je Sombor ozelenjen mladicama bođoša (koprivića). Po ulicama i parkovima tek urbanizovanog gradskog jezgra, zalaganjem mladog gradonačelnika dr Bene Čihaša (1853-1893), posađeno je više hiljada sadnica ovog, za naše krajeve neobičnog i ranije nepoznatog drveta iz porodice brestova, hrapavog i mesnatog lista i prepoznatljivih bobica. Prvi somborski bođoši (Celtis occidentalis) bili su severnoameričkog porekla, a kasnije je posađen i manji broj sadnica njegovog evropskog (mediteranskog) rođaka (Celtis australis) – razlika između njih je u hrapavosti kore i površini lista, koji su u američkog bođoša izraženiji. Ubrzo je ovo drvo postalo ekološki znamen jednog od najzelenijih gradova u Evropi (danas u Somboru ima oko 7.500 stabala bođoša)....

Autor teksta: Milan Stepanović